Sekretariat Ojca Mariana Żelazka

Od 30 kwietnia 2006 r. nie ma już wśród nas o.  Mariana Żelazka SVD, ikony polskich werbistów i misjonarzy.

Pochodzący z Palędzia k. Poznania misjonarz, przez 56 lat pracował w Indiach a przez ostatnie 31 lat – od 1975 r., był ojcem i nadzieją dla najbiedniejszych z biednych – trędowatych. To właśnie w Puri, w ośrodku, który założył dla dotkniętych przez trąd, nazwano Go Ojcem Trędowatych.

Nadzieja i godność trędowatych

Pomógł, dał nadzieję na godniejsze i bardziej znośne życie, wielu doprowadził do Boga, ale nigdy tego by nie zrobił, gdyby nie wsparcie i modlitwa Dobrodziejów Misji. Dziękujemy Wam Wszystkim za wieloletnią życzliwość. Jeśli możecie, wspierajcie to dzieło dalej, Jest ono również i Waszym dziełem.

Motto życiowe o.  Mariana:

„NIE JEST TRUDN0 BYĆ DOBRYM. WYSTARCZY TYLKO CHCIEĆ”

Niech te słowa i życie o. Mariana Żelazka umacniają naszą wiarę i codzienne życie w służbie misji i potrzebujących braci.

Życie Ojca Mariana

    1918

  • 30 stycznia – urodził się w Palędziu koło Poznania jako syn Stanisławy i Stanisława. Był siódmym dzieckiem spośród 14 własnych i dwojga adaptowanych dzieci.
  • 10 lutego – został ochrzczony w kościele w Skórzewie.

Księga Chrztów parafii św. Marcina w Skórzewie

    1926

  • Rodzina Żelazków przenosi się do Poznania.
  • 1930

  • Nauka w Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu.
  • 1932

  • Początek przygody ze Zgromadzeniem Słowa Bożego (Księża Werbiści, SVD – Societas Verbi Divini): dalsza nauka w niższym seminarium duchownym, oficjalnie w Męskim Gimnazjum Księży Werbistów w Górnej Grupie na Pomorzu.
  • 1937

  • 8 września – początek nowicjatu w Poznaniu.
  • 1938

  • wrzesień – rozpoczęcie studiów filozoficznych.
  • 1939

  • 4 września – pierwsza profesja zakonna (pierwsze śluby zakonne).

Dachau-Gusen-Dachau

    1940

  • 20 maja – absolutorium ze studiów filozoficznych.
  • 22 maja – wywiezienie do Fortu VII w Poznaniu.
  • 25 maja – obóz koncentracyjny w Dachau.
  • 2 sierpnia – obóz koncentracyjny w Gusen.
  • 1941

  • 8 grudnia – powrót do obozu koncentracyjnego w Dachau.
  • 1945

  • 29 kwietnia – wyzwolenie obozu w Dachau przez armię USA.
  • Cytat autobiograficzny o. Żelazka:

    „Jako kleryk w koncentracyjnym obozie Dachau – Gusen – Dachau, w ciągu długich 5 lat („prawie już nie wierzę, że stąd wyjść mogę”), chciałem zawsze, choćby na czworakach, wyjść z tego grobu obozowego i zostać misjonarzem. Ile razy jeden z moich kolegów seminaryjnych umarł w obozie (z grupy 26 zginęło czternastu), biorąc ze sobą do obozowego krematorium niewypełnione pragnienie zostania kapłanem-misjonarzem, stawałem się jakby spadkobiercą i jego powołania”.

  • od listopada – po wyzwoleniu obozu w Dachau Ojciec Żelazek rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie Anselmianum w Rzymie.

Rzym

    1948

  • 8 września – śluby wieczyste.
  • 18 września – święcenia kapłańskie w Rzymie po trzecim roku teologii.
Obrazek prymicyjny Ojca Mariana, 1949 r.

    1949

  • zakończenie studiów w Rzymie. Miesiąc pobytu w Polsce (po dziewięciu latach), prymicje w Poznaniu.

Rodzice Stanisława i Stanisław Żelazkowie z synami kapłanami, Marianem – Werbistą i Stanisławem – Chrystusowcem, Poznań, 1949 r.

  • Rok pracy wśród polskich uchodźców w Bagnoli koło Neapolu.

Indie

    1950

  • 3 marca – Genua, wyjazd holenderskim statkiem handlowym „Laurenskerk” na misje do Sambalpur w Indiach w stanie Orissa;
  • marzec/kwiecień – rozpoczęcie pracy w Kesramal/Sambalpur w stanie Orissa w północnych Indiach. Przez 25 lat Ojciec Marian pracował wśród Adibasów, żyjących w dżungli koczowników; m.in. w 1968 organizował placówkę misyjną w Bondamunda.
  • Wspomnienie o. Żelazka z pierwszych chwil w nowym miejscu:

    Na stacji kolejowej czekała na mnie duża grupa chłopców, wykrzykując raz po raz w swoim języku – Nowy Ojciec. Bardzo chciałem powiedzieć im coś ciepłego, ale nie znałem ich języka, ledwo mówiłem po angielsku.

  • 1951

  • dyrektor szkoły podstawowej i jedynego w okręgu gimnazjum (niższe seminarium) w Hamirpur.
  • 1964

  • Kesramal, inspektor wszystkich szkół katolickich (171) w misji Sambalpur.
  • 1968

  • proboszcz nowej placówki misyjnej w Bondamunda z pięcioma stacjami; otwarcie sanktuarium MB Częstochowskiej.
Ojciec Marian w 1970 r.

    1975

  • 1 czerwca początek pracy w świętym hinduistycznym mieście Puri nad Zatoką Bengalską.
  • 1980

  • Film – Video: „Tak niewiele potrzeba do radości. (Indie – o. Marian Żelazek)”. Twórca filmu: o. Feliks Poćwiardowski SVD.
  • 1981

  • Bernard Bona SVD, „Garść ryżu”, (książka o o. Żelazku) – Płockie Wydawnictwo Diecezjalne, 1981, passim.
Ojciec Marian w pracy, lata osiemdziesiąte

    1985

  • 11 grudnia – konsekracja Kościoła Niepokalanego Poczęcia NMP w Puri, z wyposażeniem z ceramiki artystki Janiny M. Karczewskiej-Koniecznej z Gdańska. (Zob. Janina Karczewska, Wyposażenie świątyni katolickiej Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Puri (Indie).
  • Inauguracja Centrum Poszukiwania Prawdy z biblioteką chrześcijańską do dialogu z hinduizmem.
  • 1987

  • film dokumentalny Anny Pietraszek pt. „Misja”.
  • 1988

  • otwarcie schroniska dla bezdomnych trędowatych – „Dharamszala”.
  • Jerzy Krasicki, „W świętym mieście Puri”. Verbinum – Wydawnictwo Księży werbistów, Warszawa 1988.
  • „O. Marian Żelazek SVD misjonarz w Indiach”. Broszura wydana przez Referat Misyjny Seminarium Duchownego Księży Werbistów, Pieniężno 1988, ss. 12.
  • 1989

  • listopad„Korunalaya – Cottage of love and mercy”, szpitalik przeznaczony dla chorych trędowatych w krytycznym stanie.
  • 1991

  • rezygnacja z funkcji proboszcza. O. Żelazek staje się „bonopasi” czyli pustelnikiem w aśramie; nadal opiekuje się wioską trędowatych.
  • 1993

  • F. Arnold i in., „Na drogach Adwentu”. Verbinum – Wydawnictwo Księży Werbistów, Warszawa 1993. (Książka wydana celem wsparcia działalności o. Mariana Żelazka SVD).
  • 1998

  • Złoty Jubileusz Kapłaństwa.
  • 9 kwietnia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, wręczony przez Ambasadora RP w Indiach. Postanowienie Prezydenta RP z dnia 27 kwietnia 1999.
  • 3 października – Medal im. Karola Marcinkowskiego przyznany przez Akademię Medyczną w Poznaniu za zasługi w niesieniu pomocy charytatywnej i medycznej trędowatym.
  • 2003

  • 14 czerwca odznaczony orderem „Ecce Homo”, za przeżywanie życia w jego pełni, za poświęcenie się, by inni ludzie żyli w sposób możliwie najlepszy, za miłość i rozsiewanie radości, nadany przez Ośrodek Rehabilitacji Dzieci Niepełnosprawnych w Tomaszowie Mazowieckim.

Ojciec Marian w Domu Misyjnym w Chludowie – 2004 r.

    2006

Ojciec Marian w pracy – 2006 r.
  • 21 stycznia – Spełniło się marzenie o. Mariana Żelazka. Tego dnia po latach zabiegów i starań zostało otworzone i poświęcone przez arcybiskupa Raphaela Cheenatha SVD z Archidiecezji Cuttack-Bhubaneswar, w obecności Nuncjusza Apostolskiego z New Delhi, ojca generała Antoniego Pernii SVD z Rzymu, ojca prowincjała Ireneusza z Polski, licznych współbraci, sióstr zakonnych, protestanckiego pastora, hinduistycznego guru, wielu katolików, hinduistów, islamitów, młodzieży ze szkoły Beatrix prowadzonej przez o. Mariana, przyjaciół z Włoch i Polski (Anna T. Pietraszek TVP, o. Feliks Kubicz SVD) – Centrum Duchowości św. Arnolda czyli pustelnia w stylu indyjskich aśramów.

Puri, Centrum Duchowości św. Arnolda w przeddzień poświęcenia, 20.01.2006 r.

Puri, Centrum Duchowości św. Arnolda – Ojciec Marian wraz z podopiecznymi.

do Domu Ojca…

  • 30 kwietnia w niedzielę w Puri, około godziny 14.00 po uroczystej sumie i wspólnotowym obiedzie o. Marian Żelazek oddał swe bogate życie Bogu, jak przystało na dobrego pracownika Winnicy Pańskiej, „w marszu”, podczas przejścia z sali przyjęć do parkingu. Ci, którym dotąd służył jak prawdziwy Samarytanin, zanieśli go na swych trędowatych rękach do ambulatorium, gdzie po 20 minutach oddał Bogu ducha.
  • Pod wieczór ciało śp. o. Mariana zostało wystawione w wybudowanym przez siebie kościele pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia NMP w Puri, by chorzy i przyjaciele mogli go pożegnać. Następnie przywieziono jego trumnę do siedziby Wschodniej Prowincji SVD w Jharsuguda, gdzie znajduje się cmentarz misjonarzy-werbistów.
  • 2 maja pogrzeb w Jharsuguda. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył wychowanek o. Mariana, Arcybiskup Raphael Cheenath SVD z Cuttack-Bhubaneswar. Zaraz po śmierci zaczęto nazywać o. Mariana Man of God, Bapa [Father] of Poor in Puri, Błogosławiony, Wielki Święty – Santo subito!

Osobiste przedmioty i dary Ojca Mariana Żelazka dla Domu Misyjnego w Chludowie

UCHWAŁA SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Z DNIA 22 LUTEGO 2007 R.

w sprawie uznania o.  Mariana Żelazka SVD za wzór Polaka przełamującego bariery między ludźmi w duchu chrześcijańskiego ekumenizmu i uniwersalizmu.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej uznał o.  Mariana Żelazka, werbistę, za wzór Polaka przełamującego bariery między ludźmi w duchu chrześcijańskiego ekumenizmu i uniwersalizmu.

Dając wyraz wielkiemu szacunkowi dla o.  Mariana Żelazka SVD za Jego pełną poświęcenia 56-letnią pracę w Indiach na rzecz współdziałania i współistnienia społeczeństw, kultur i religii, Senat Rzeczypospolitej Polskiej uznaje Go za godny naśladowania wzór Polaka przełamującego bariery między ludźmi.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej pragnie uhonorować i wyróżnić o.  Mariana Żelazka SVD za Jego chrześcijański dialog z hinduizmem, za Jego otwartość, czynienie dobra i pokoju, za Jego bezinteresowne służenie najsłabszym, ale także nawiązywanie głębokich i przyjacielskich relacji z elitami wyznającymi hinduizm.

Senat Rzeczypospolitej Polskiej zwraca się z apelem do wszystkich środowisk twórczych i edukacyjnych w Polsce, ażeby czerpiąc ze szlachetnego wzoru o.  Mariana Żelazka SVD, upowszechniały postawę życzliwej otwartości wobec innych kultur i religii, postawę budowania zgody i zrozumienia w wielkiej rodzinie człowieczej.

Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Marszałek Senatu Bogdan Borusewicz